رشید کاکاوند
وبلاگ اختصاصی رشید کاکاوند

 
تاريخ : چهارشنبه دوازدهم تیر 1392



ارسال توسط حسام
 
تاريخ : سه شنبه ششم آبان 1393

وی در سال ۱۲۹۰ شمسی در تهران، خیابان ایران متولد شد و تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان امیر اتابک به پایان رساند.

تهرانی در کودکی زحمات و مصائب فراوانی متحمل شده بود و آثار آلام و مصائب دوران طفولیت تا پایان عمر در چهره اش باقی بود. وی در جوانی با آنکه از حیث مادی در مضیقه بود ولی هیچگاه از عشق خود که همین یک مشت پوست چوب باشد مأیوس نشد و ضرب را به زیر عبا می‌گرفت و با پشتکار وجدیت به نزد استاد خود حسین‌خان اسماعیل‌زاده می‌رفت.

تهرانی از سال ۱۳۰۷ کار جدی خود را نزد اسماعیل‌زاده آغاز کرد و به علت رایج نبودن خط موسیقی، تمرینات تنبک را به کمک اصطلاحاتی مثل: بله و بله و بله دیگه و یکصدو بیست و چهار و غیره به حافظه می‌سپرد. چندی بعد تهرانی به محضر استادانی چون: رضا روانبخش، مهدی قیاسی و کنگرلو که در تنبک نوازی تبحری داشتند، راه یافت و به سبک هر یک آشنایی کامل پیدا کرد. ولی او استاد اصلی خود را ابوالحسن خان صبا می‌دانست زیرا نکات فراوانی از او آموخت که بعدها بسیار از آن بهره گرفت و آن قدر زحمت کشید تا در سایهٔ سعی و کوشش و عمل توانست با هر کوشش و نغمه‌ای، ریتم آن را با انگشتان سحرآور خود به روی ضرب بیاورد. او در سال اول تأسیس رادیو تهران در آن مؤسسه به فعالیت پرداخت و در سال ۱۳۲۳ به مدرسهٔ موسیقی کلنل وزیری راه یافت و تدریس تنبک را در آن مدرسه به عهده گرفت و کار خود را تا سال ۱۳۲۸ که هنرستان موسیقی ملی به همت روح الله خالقی شروع به کار کرد، ادامه داد. وی برای اولین بار دست به ایجاد گروه تنبک زد و برای آنها قطعاتی را تنظیم کرد که در اجرای آنها، گروه لزوماً به دو یا چند دسته مختلف تقسیم می‌شدند.

آثار وی دربارهٔ مرحوم حسین تهرانی، مطلبی به قلم منوچهر همایون پور در کیهان شمارهٔ ۹۸۰۳ مورخ اسفند ماه ۱۳۵۴ چنین آمده: حسین تهرانی پسر میرزا اسماعیل، یکی از کسبهٔ مورد احترام خیابان عین الدوله بود. میرزا اسماعیل دوستدار موسیقی بود و گهگاه دوستان نوازندهٔ خود را به خانه، میهمان می‌کرد. در آن روزها، حسین کودکی خردسال بود اما مجالس شبانهٔ پدر، و ساز و آواز دوستان او، شوق و عشق به موسیقی را در وجود او بر می‌انگیخت هرچند که از ترس پدر جرأت ابراز و افشای آن را نداشت. حسین کمی که بزرگتر شد، دور از چشم پدر، پوستی تهیه کرد و بر روی گلدانی کشید و در زیر زمین خانه، بدون معلّم، به نواختن ضرب مشغول شد. او شب‌ها هم از ترس پدر و هم از شدت اشتیاق به ضرب، تنبک گلدانی خود را در رختخواب خویش می‌گذاشت ولی سرانجام پدرش از قضیه آگاه شد و با تندخویی حسین را از محبوب خود جدا کرد. آرامگاه حسین تهرانیحسین ظاهراً و به احترام پدر تنبک را کنار گذاشت امّا عشق او به ضرب آنچنان سرسری نبود که با این حیله‌ها از بین برود. او همواره با نواختن به در و پنجرهٔ خانه پیشخوان دکان و هر چیزی که صدا می‌داد، انگشتان سحر آفرین خود را به کار می‌گرفت و به هر چه که به دستش می‌رسید صدا در می‌آورد. چند سال بعد حسین به زورخانه راه پیدا کرد و ریتم‌های زورخانه، هنر ضرب را در وجود او پرورش دادند اما در همان احوال، حادثهٔ مهمّی در زندگی او روی داد که زندگی‌اش را دگرگون کرد، به این معنی که یک روز در خانهٔ یکی از اعیان آن روز خیابان عین الدوله با آقای بدیع زاده استاد آواز و موسیقی ایرانی آشنا شد و استعداد ونبوغ او، بدیع زاده را تحت تأثیر قرار داد.

چند روز پس از آن مجلس، جشنی در خانهٔ یکی از محترمین آن زمان برپا بود و شخصیت‌های ادبی و هنری مهمّی مانند مرحوم ذکاءالملک فروغی و استاد ملک الشعرا بهار و ابوالحسن خان صبا و حبیب سماعی و بدیع زاده در آن شرکت داشتند. آقای بدیع زاده در این مجلس داستان حسین و استعداد فوق‌العادهٔ او را در ضرب نوازی با حضار در میان گذاشت و آن قدر از او تعریف کرد که فی‌المجلس کسی را به دنبال حسین فرستادند. و به این ترتیب حسین برای نخستین بار در چنان مجلسی و با چنان اساتیدی روبرو شد. سازها کوک شدند و طبق معمول صبا و سماعی پیش درآمدی را شروع کردند و حسین نخستین آزمایش هنری خود را با دو استاد مسلم موسیقی و ریتم آغاز کرد. در آغاز کار، چهرهٔ معصوم و سادهٔ حسین سبب شده بود که کسی به او توجه نکند ولی پس از شروع شدن چهار مضراب، حضار کم کم متوجه شدند که با تنبک نواز چیره دستی روبرو هستند.

صبا که از همان اول به استعداد حسین پی برده بود، از این آشنایی خوشحال بود اما حبیب سماعی که خود ضرب می‌نواخت بی‌میل نبود که سر به سر حسین بگذارد لذا ریتم عوض کرد ولی حسین از عهدهٔ همراهی آن برآمد. سماعی ریتم را تندتر کرد بلکه حسین را جا بگذارد اما حسین باز هم از عهده برآمد. آنگاه نوبت به بدیع زاده رسید که آهنگ ضربی سنگینی آغاز کرد و حسین هم به خوبی از عهدهٔ آن برآمد و چون ساز آواز تمام شد مرحوم فروغی و مرحوم بهار دربارهٔ ظهور هنرمندان نابغه از قشرهای ناشناختهٔ اجتماع به تفضیل سخن گفتند و به گرمی حسین را به ادامهٔ کارش تشویق کردند. اما کار حسین تهرانی و استاد صبا به اینجا ختم نشد. صبا بی‌اندازه از حسین و استعداد او خوشش آمده بود و حسین به شدت مجذوب وشیفتهٔ استاد شد و این اشتیاق او را به کلاس درس استاد صبا کشاند واین آشنایی و دوستی ولطف و ارادت به جایی کشید که حسین رحل اقامت به خانهٔ استاد صبا کشید و معتکف آن استان گردید. پس از شهریور ۱۳۲۰ مرحوم روح‌الله خالقی با شرکت و همت جمعی از دوستان هنرمند و هنر دوست خود انجمن موسیقی ملی را پایه گذاری کرد که حسین از اعضای اصلی آن و تنها نوازندهٔ تنبک در انجمن بود. به همین سبب با تشویق و راهنمایی خالقی، کلاس آموزش تنبک تأسیس کرد و شاگردانی تربیت نمود که مرحوم علی زاهدی معروف‌ترین آنها بود. حسین در سال‌های بعد همچنین فعالانه به این کلاس می‌رسید و تا آخرین روزهای عمر، آن را رها نکرد. به این ترتیب آنچه که امروز به نام هنر ضرب یا تنبک نوازی در همهٔ محافل هنری و ارکسترهای معروف کشور اجرا می‌شود مرهون زحمات چهل سالهٔ حسین تهرانی است.

در واقع تا قبل از حسین تهرانی، آلت ضرب یا تنبک از کم‌ارزش‌ترین آلات موسیقی بود و نوازندهٔ تنبک بی‌ارج‌ترین عضو یک ارکستر به شمار می‌رفت و موظف به انجام کارهای دیگر ارکستر بود و مثلاً آلات موسیقی را از محل کار به درشکه و از محل درشکه به محل جشن یا میهمانی می‌برد و می‌آورد و در یک کلمه پادوی ارکستر بود. زیرا نواختن تنبک، کار مهمی به شمار نمی‌رفت و واقعیت هم همین بود. صفحه‌های موسیقی که در پنجاه شصت سال پیش ضبط شده‌اند نشان می‌دهند که نوازندگان ضرب یک صدای مبهم و بی‌ارزشی از ضرب درمی‌آوردند که هیچ شباهتی با صدایی که اکنون از از تنبک درمی‌آید ندارد. اما حسین تهرانی با نبوغ ذاتی و استعداد خدادادی و گذشت و فداکاری، این آلت کم‌ارزش را از ذلت نجات و به درجه و مقام کنونی خود رساند.

حسین تهرانی از ثروت و مال و منال دنیا بهرهٔ چندانی نداشت. همهٔ ثروت او منحصر به خانهٔ محقری در یکی از محلات دوردست تهران بود که با قرض از بانک‌ها و کمک وزارت فرهنگ و هنر تهیه کرده بود. او در تنبک‌نوازی تحول‌های اساسی ایجاد نمود، به طوری که می‌توان او را پایه‌گذار ضرب‌نوازی نوین نام نهاد.

 


برچسب‌ها: حسین تهرانی

ارسال توسط حسام
ارسال توسط حسام
 
تاريخ : دوشنبه بیست و یکم مهر 1393

کاخون(Cajon) لغتی اسپانیایی به معنی«جعبه ، صندوق ، صندوقچه ، کمد کوچک يا ميز کشودار کوچک» است که به نوعی ساز کوبه ای اطلاق می شود . نوازنده بر روی کاخون می نشيند و با ضربات کف دست و انگشتان که بر روی صفحه جلويی ساز می کوبد ، صدايی خاص و زنگ دار توليد می کند .

«« ريشه ها :


به نظر می رسد بردگانی که از آفریقای مرکزی و غربی توسط اسپانيايی های فاتح ، به سرزمين های تحت سلطه ایشان در آمريکای لاتين ، به خصوص پرو و کوبا برده شدند ، این نوع ساز کوبه ای و فرم ساده آن را به اهالی آن سرزمين ها معرفی کردند. بدين ترتيب دو نظريه در مورد پیدایش این ساز ارائه شد
ممکن است این نوع درام نواده مستقيم آلات موسیقایی جعبه مانندی باشد که در کشورهای آفریقایی غربی و مرکزی مانند آنگولا و آنتیل استفاده می شدند

این آلات موسیقی توسط بردگان و خدمتکاران پرویی که در ناوگان کشتیرانی اسپانیایی ها خدمت می کردند به تدريج تغییر یافت و به صورت یک ساز کوبه ای به کار رفت. بردگان پرويی مذكور در نواحی ساحلی مانند „ماتانزاس” (Matanzas) و „کوبا” (Cuba) جعبه ها و صندوق های حمل ماهی ماهیگیران را به ساز تبديل کردند ؛ در حالي که در ساير نواحی، مردم بومی با کوبیدن بر روی کمدهای کوچک لباس و دراورها ریتم می ساختند و پایکوبی می کردند .


برخی ديگر عقیده دارند که بردگان سياهپوست از جعبه های ساده ای به عنوان يک ساز استفاده می کردند تا بدین وسیله علیه حکم اسپانیاییهای حاکم بر نواحی آفريقايی نشين که موسیقی و ساز و آواز را برای بردگان تحريم کرده بودند مبارزه کرده باشند . بدين ترتيب ايشان می توانستند بدون ترس از مجازات و بدون زير پا گذاشتن قوانين جابرانه اسپانيايی ها وسايلی مانند چهارپايه و جعبه و کمدهای چوبی کوچک را که هويت موسيقايی ندارند به جای ساز به کار ببرند .

وقتی کليه نظريات و احتمالات را بررسی می کنیم می بینیم که در هر صورت ترکیبی از موسیقی و ساز آفريقايی به همراه اجبار و محدوديت اعمال شده توسط حاکمان اسپانيايی بوده که مسیر پيدايش کاخون را شکل داده و تعيين کرده است.


«« تکامل و توسعه :

بر اساس شواهد موجود و نقل قول های مردمی ، کاخون در اوايل قرن نوزدهم ميلادی در نواحی ساحلی پرو تکامل يافت و اندک اندک استفاده از آن در میان مردم افزايش يافت ،به طوری که در حوالی دهه 1850 میلادی تبديل به سازی محبوب و پرطرفدار شد .


در اواخر قرن نوزدهم برخی از نوازندگان کاخون یا „کاخونادورها”(Cajonador) با بستن تخته هايی نازک به بدنه آن ، به الگوی جديدی از ايجاد لرزش (ویبراسیون) در صدای کاخون دست يافتند .


در کوبا نوازندگان درام در سبک رومبا که یک سبک موسیقی „آفرو_کوبایی” شامل رقص و آواز و درام (پرکاشن) است ، از کاخون استفاده می کنند ؛ در حالی که در پرو اين ساز درچندین ژانر موسيقايی „آفرو – پرويی” به کار می رود .

در قرن بیستم کاخون توسعه بین المللی یافت و به عنوان نوعی پرکاشن با منشاء „آفرو – پرويی” در بسياری از نقاط دنيا و انواع ژانرهای موسيقی به کار گرفته شد ، تا جايی که در سال 2001 میلادی از طرف «سازمان فرهنگ ملی پرو» رسماً به عنوان «ميراث فرهنگی ملی پرو» ثبت و اعلام شد .

«« ساختار :

کاخون جعبه ای شش وجهی و مکعب مستطیل شکل است که پنج وجه آن را از يک لايه چوب نازک به ضخامت 3/1 تا 2 سانتیمتر (5/0 تا 75/0 اينچ) می سازند . وجه ششم (که يکی از مستطيل هاست) از یک لایه تخته سه لای نازک پوشانيده می شود . اين وجه که سطح ضربه خورنده يا سر(Head) کاحون است „تاپا” (Tapa) نام دارد . حفره صدا(Sound hole) در وجه كناري „تاپا” تعبيه می گردد

صفحه چوبی „تاپا” را معمولا به طور کامل به جعبه کاخون نمی چسبانند ، به طوری که در نواحی فوقانی اش فقط در چند نقطه به کاخون متصل است. با اين تمهيد هنگام ضربه زدن به „تاپا” صدايی گِزمانند و خاص با افه لرزشی از کاخون به گوش می رسد .

فاکتورهايی که در خصوصيات صوتی کاخون از قبيل ارتفاع (زيری و بمی) ، حجم ، طنين و کاراکتر ويه صدای آن موثرند عبارتند از اندازه و شکل کاخون ، جنس و ضخامت چوب مورد استفاده در ساخت آن و اندازه و محل تعبيه حفره صدا


نوع چوبی که صفحه „تاپا” را تشکيل می دهد بسيار متنوع است و بستگی دارد به اينکه سازنده (يا سفارش دهنده) چه نوع صدايی را ترجيح می دهد .


 صداهای با تناليته پايين (بم) گرم و مطبوعند و صداهای با تناليته بالا (زير) واضح و درخشانند ، بدون آنکه تغييری در ویژگیهای صوتی کاخون از نظر کاراکتر ايجاد شود . برای ساخت صفحه „تاپا” معمولا از چوبهای درخت گيلاس ، ماهون و افرا استفاده می کنند ؛ در حالیکه بقيه قسمتهای کاخون را از چوب کاج ، صنوبر و يا سایر چوبهای سفيد مرغوب می سازند .

اخیراً یک پرکاشنسیت پرویی به نام روبرتو چینو بولانیوس (Roberto chino Bolanos) یک کاخون از جنس پلِکسی گلاس (Plexiglass) ابداع نمود که پلِکسی کاخون (Plexicajon) نام دارد


بدنه شفاف این کاخون از کاخون سنتی بزرگتر و سنگین تر است و حجم صدای آن اندکی از کاخون سنتی بیشتر می باشد


کريس نيسِن (Chris Nissen) سازنده درام است و مبدع چند نوع کاخون قابل حمل درام های وي با نام „Slapdrum” از شهرت جهاني برخوردارند .

در زير دو نمونه از كاحونهاي پرتابل وي به نام هاي Lapdrum „” و „” Slapboxx دیده مي شود
„Lapdrum” را بين رانها قرار مي دهند و „Slapboxx” روي رانها واقع مي شود . بدين ترتيب نوازنده مي تواند براحتي بنشيند و پشتش به پشتي صندلي تكيه داشته باشد . ضمن اينكه كوچك و قابل حمل نقل هستند واز لحاظ نوع صدا نیز كاملا كاراكتر ويژه كاخون سنتي را القا مي كنند .
 
نوعي ديگر از كاخون به نام سُل كاخون (Solcajon) به صورت لوله هاي بلند ساخته شده مانند كونگا (Conga)نواخته مي شود.


برچسب‌ها: کاخن

ارسال توسط شاهين ثقفي
 
تاريخ : یکشنبه بیستم مهر 1393

ْآمفی تئاتر شهید رجایی دانشکده تربیت معلم در طی سه روز اجرا که از 15 تا 18 مهر ادامه داشت میزبان بزرگترین اتفاق و فعالیت موسیقی استان قزوين بود. ششمین دوره جشنواره موسیقی به همت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی قزوین و انجمن موسیقی قزوین برگزار شد.

آیین اختتامیه جشنواره در تاریخ هجدهم مهرماه برگزار گردید که مهمان و مدعوین این برنامه از جمله پیروز ارجمند(دبير كل دفتر موسيقي وزارت ارشاد اسلامي) ،حاج داود محمدی(نماينده مجلس استان قزوين)، مهدی احمدی(رئيس وزارت ارشاد استان قزوين) ، حجت السلام و المسلمین دکتر ریاحی و دكتر مهدي حياتي بودند.

از  فردین خلعتبری در بخش کلاسیک و ارکسترال ، سید فریبرز شاه ابراهیمی دربخش مقامی ، علی قمصری در بخش کلاسیک ایرانی(سنتی)  و نیز از همایون نصیری در  بخش کوبه ای دعوت به عمل آمده و به داوری پرداختند.

تاثیرات مثبت جشنواره ها به خصوص جشنواره موسیقی بارها و بارها شنیده شده و بی شک همگی بر آن واقفیم و در هر دوره برگزاری جشنواره اتفاقات خوبی در موسیقی استان رقم می خورد. در ششمین دوره جشنواره انتظار تغییری خوب و شگرف در برگزاری آن می رفت.

 به گفته مدیر اجرایی جشنواره آقای اسحاق چگینی از گروه های موسیقی پاپ استان دعوت به عمل آمد که در جشنواره حضور یابند و برخلاف استقبال این گروه ها با علامت ورود ممنوع روبه رو گشته و دوباره از حضور در بزرگترین اتفاق موسیقی استان که سالانه یک بار با وجود مشکلات عدیده برگزار می گردد محروم شدند.

اسحاق چگینی مدیر اجرایی پیش از شروع جشنواره در مصاحبه هایی از رسانه ها خواست تا همکاری کامل را به عمل آورده و از ایجاد حساسیت و تشنج خودداری کنند. دچار شدن موسیقی قزوین به دوگانگی که با کدامین جریان فکری رسانه ها خود را هم سو نماید موجب مشکلاتی شده و خواهد شد. برخی از گروه های رسانه ای نگاه خاص و بسته ای به موسیقی دارند و منتظر کوچکترین اشتباه و یا ناهماهنگی در برگزاری جشنواره هستند تا هیاهویی به پا کنند از طرفی برخی رسانه ها از عدم جامع بودن موسیقی گلایه دارند که این اختلافات جز اختلال در پیشرفت موسیقی استان در پی ندارد. مسئولان برگزاری ششمین جشنواره موسیقی تمام تلاش خود را داشتند که کاستی های جشنواره های قبلی را جبران کنند. از  این رو می توان به برگزاری در استاندارترین سالن موسیقی استان، همچنین استفاده از داوران به نام برای امر قضاوت و كارت ورود به سالن براي نوازندگان كه بتوانند ژانرهاي ديگر را در روزهاي ذيگر تماشا كنند ، نام برد.

یکی از اموری که جشنواره این دوره را از لحاظ کیفیت نسبت به جشنواره های قبل متمایز کرده بود و بسیار متفاوت و خوش ذوق عمل شده  بود ، این بود که ششمین جشنواره بدون حضور مجری برگزار شد و هرگروه با تیزری که قبل از جشنواره (از تمامی گروه ها) گرفته شده بود معرفی می شد ، و این نشان دهنده مدیریت صحیح در بخش برگزاری جشنواره بود. جا دارد ما هم به نوبه خود از کارگردان هنری این جشنواره جناب آقای "پویا میرزایی" تشکر و قدردانی نماییم.

خنده كودكان با شكوه ترين سمفوني جهان ، شعاري كه اصلا به آن توجهي نشد....حتي در معرفي سنين نوازندگان ، مسئولين سن كمترين شركت كنندگان را از 11 الي 60 سال معرفي كردند ، در حالي كه  اين جشنواره شامل گروهي از ژانر كوبه اي بود كه نوازنده 7 ساله نيز در اين گروه  حضور داشت كه يك سنبل نيز به شمار مي رفت ولي از هيچ كودكي تقدير به عمل نيامد!!!!!!!!!

نبودن يك اپراتور در سالن باعث شد ، تا اولين روز جشنواره بدون نور سن برگزار شود و برگزار كنندگان مجبور شدند تا با چند پروژكتور نور سن را تامين نمايند.

در برگزاري مراسم اختتاميه نيز بايد بگوئيم كه برخي از برنامه هاي طراحي شده در شان و منزلت مدعوين محترم نبود.به عنوان مثال به جاي اينكه بياييم بستري فرهم كنيم تا  پتانسيل هاي خود نزد اساتيد و مسئولين ارائه نماييم  از سرنا ، دهل ، كف و سوت و... استفاده كرده ايم كه اين امر در جاي خود بسيار زيبا و مهيج است ولي در شان اين برنامه نيست ...

اما مشکلی که بعد از گذشت شش دوره از جشنواره باز هم گریبان گیر گروه ها و نوازندگان شد ، مشکل صدابرداری جشنواره بود. با این که این دوره از جشنواره را می توان کم ضعف ترین دوره داشت ولی مسئولین باید بدانند در امر صدابرداری پس رفت داشته ایم تا پیشرفت....

مسئولین محترم ؛ وقتی ما در سال های قبل نقدی بر صدابرداری می نویسیم ، بستری فراهم کرده ایم تا ضعف های جشنواره را اعلام نماییم . اما ما شاهد اين بوديم كه صدابرداري نسبت به سالهاي قبل ضعيف تر و پرحاشيه تر عمل كرد.

انجمن موسیقی استان قزوین ، موظف است بعد از فراخوان جشنواره به فکر مقدمات صدابرداری باشد. همان گونه که میدانیم ، صدا رکن اصلی موسیقی است. از مسئولین محترم خواهشمندیم برای سالهای آتی تدابیری بیندیشند تا شرکت کنندگان در فضایی مناسب به ارائه کارخود بپردازند.

 در مراسم اختتامیه ششمین جشنواره موسیقی استان قزوین که عصر جمعه برگزار شد از پیشکسوتان و فعالان موسیقی استان از آقایان «محمد وکیل ها، حسین میثمی، عزیزالله ميرابی، مسعود سخاوت دوست، سعید عاشقی، سید علی حسینی و فریدون محمدبیگی» تقدیر و تشکر به عمل آمد.

 اما داوران برگزیدگان جشنواره را بدین ترتیب اعلام کردند :

 در بخش کوبه ای :

گروه افتتاح به سرپرستي رشید کاکاوند با داوری همایون نصیری

 

در بخش کلاسیک ایرانی :

 رتبه نخست : به صورت مشترک بین گروه های: ونداد (به سرپرستی مجید آدینه)

  بیداد (به سرپرستی جواد غلامی) با داوري علي قمصري

رتبه دوم : گروه مشتاق به سرپرستی مصطفی عبادی

 

رتبه سوم :گروه یادداشت به سرپرستی مینا دریس

در بخش مقامی  :  

گروه سارنگ به سرپرستی رامین کلیایی  با داوری فریبرز شاه ابراهیمی

 

 در ارکسترال و کلاسیک : 

گروه پاتینک به سرپرستی حمید بنی سعید

 گروه اسپرینگ به سرپرستی محمد شیوا  با داوری فردین خلعتبری

 

به کار خود پایان داد....



ارسال توسط حسام

داوران اين دوره از جشنواره استان قزوين اعلام شدند.

علي قمصري در بخش كلاسيك ايراني در تاريخ 93/07/15

فريبرز شاه ابراهيمي در بخش مقامي در تاريخ 93/07/16

همايون نصيري در بخش كوبه اي در تاريخ 93/07/16

فردين خلعتبري در بخش اركسترال  در تاريخ93/07/17

 


برچسب‌ها: علي قمصري, فردين خلعتبري, همايون نصيري

ارسال توسط حسام

به مناسبت برگزاری ششمین جشنواره موسیقی استان قزوین، نشست خبری این برنامه با حضور دکتر مهدی احمدی؛ مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین، محمد صمدی؛ معاونت فرهنگی  اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و قائم مقام دبیر جشنواره، اسحاق چگینی؛ مدیر اجرایی جشنواره و جمعی از اهالی هنر و اصحاب رسانه استان برگزار شد. در این نشست ضمن ارائه مطالبی در خصوص وضعیت موسیقی و اهمیت اعتلای آن، از پوستر جشنواره نیز رونمایی شد.

به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین،  دکتر مهدی احمدی، مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین در این نشست با اشاره به اهمیت موسیقی برای روح و فطرت بشر، اظهار کرد: جریان حیات و زندگی حاکی از موسیقی و حرکت است و بدون موسیقی زندگی مفهومی ندارد.

وی موسیقی را چینش هنرمندانه امواج برای ایجاد یافته ای زیبا دانسته و عنوان کرد: همه عالم هستی، نباتات، جامدات و حیوانات  با موسیقی زندگی می کنند و پویایی زندگی با موسیقی معنا می شود

دکتر احمدی در ادامه با اشاره به اهمیت نو شدن موسیقی، تصریح کرد: ما امروز در دنیای سرعت، تکنیک و فناوری زندگی می کنیم و باید در عین احترام به موسیقی خود، این عناصر را در آن دخیل کنیم  چرا که جای خالی این مولفه ها در آن احساس می شود. هرچند تا کنون اقدامات خوبی در حوزه موسیقی انجام شده اما نو شدن، نیاز ضروری موسیقی بوده و از این رو بهتر است توجه به موسیقی تلفیقی و ارائه آثار خلاقانه را با جدیت پیگیری کنیم.

وی با اشاره به اهمیت وجود شناخت هنری برای درک آن، اضافه کرد: پیوند شعر و موسیقی ارتباطی تنگاتنگ و ناگسستنی است و درک دنیای لطیف شعر و موسیقی به شناختی حداقلی نیاز دارد.

وی همچنین بیان کرد: از اصحاب فرهنگ و هنر انتظار می رود برای شادکردن مردم و فضای استان تلاش کنند و از تخریب بپرهیزند تا با پایبندی به آرمان های امام راحل (ره) به ایجاد نشاط در قزوین کمک کنیم.

مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین در خصوص آثار اراده شده در جشنواره نیز گفت: 38 گروه در 4 بخش شامل موسیقی ایرانی، ارکسترال، موسیقی مقامی و سازهای کوبه ای به دبیرخانه جشنواره ارسال شد که از مجموع این آثار 6 اثر برگزیده و به جشنواره موسیقی فجر ارسال خواهد شد. این آثار در هر بخش به صورت مجزا و توسط داوران مطرح همچون فردین خلعتبری و همایون نصیری قضاوت می شوند.

دکتر احمدی در باره اقدامات اداره کل در راستای بهبود فضای استان نیز بیان کرد: با توجه به آمار 35 درصدی افسردگی در بین زنان قزوینی، انتظار می رود رسانه ها این موضوع  را منعکس و پیگیری کنند. در این باره دستورالعملی در حال تدوین است که رسالت فرهنگ و ارشاد را نسبت به اصحاب رسانه بیان خواهد کرد و در آینده شاهد تقویت ارتباط رسانه ها با اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین خواهیم بود.

وی در پاسخ به پرسش یکی از خبرنگاران مبنی بر سرنوشت موضوع تفکیک جنسیتی در کنسرت ها نیز گفت: در این باره با شهرداری نشستی داشته ایم و همچنین نامه ای در قالب تشکیل شورای فرهنگ عمومی برای استاندار ارسال شده که یکی از موارد مربوط به شورا، این موضوع است و در آینده پیگیری خواهد شد.

محمد صمدی،  سرپرست معاونت فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین و قائم مقام دبیر جشنواره نیز به کارگروه ایجاد شده به منظور آسیب شناسی دوره های قبلی اشاره کرده و گفت:بر این مبنا در این دوره از جشنواره به موضوع تحقیق و پژوهش به صورت ویژه توجه شده تا  بتوانیم با مجموعه افراد فضایی توأم با نشاط را در استان ایجاد کنیم.

اسحاق چگینی؛مدیر اجرایی جشنواره نیز در این جلسه اظهار کرد: جشنواره از 15 تا 18 مهرماه، طی 4 روز  و مقارن با روز کودک برگزار می شود و بر همین مبنا نیز پیام جشنواره جهانی عاری از خشونت و مملو از اخلاق خواهد بود.  شعار جشنواره نیز «خنده کودکان، با شکوه ترین سمفونی جهان» اعلام شده است. در آخرین روز جشنواره نیز مراسم اختتامیه برگزار شده و آثار ممتاز به جشنواره موسیقی فجر معرفی می شوند.

چگینی قزوین را به لحاظ برخورداری از هنر جزو استان های ممتاز عنوان کرده و افزود: در عرصه های هنری، موسیقیایی، خوشنویسی و ادبیات قزوین دارای پیشینه ای درخشان است و حضور عارف قزوینی به عنوان ایجاد کننده جریان قدرتمند اندیشه در قزوین موکد این موضوع است، لذا حضور هنرمندان در عرصه های هنری به ویژه عرصه موسیقی باید جاری و همیشگی باشد.

وی اضافه کرد: در اغلب استان ها حداقل ماهی یک کنسرت برگزار می شود در حالی که قزوین با این پیشینه از چنین امکانی محروم است و انتظار می رود این جشنواره با حضور مدیریت متعهد جدید بهبود وضعیت موسیقی را در استان رقم بزند.



ارسال توسط حسام
 
تاريخ : سه شنبه هشتم مهر 1393

به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین محمد وکیل ها رییس انجمن موسیقی استان قزوین با اشاره به برنامه ریزی این جشنواره از اوایل تیرماه سال جاری و انتشار فراخوان آن ، به استقبال گسترده گروه های موسیقی اشاره کرد و گفت در جشنواره ششم که از پانزدهم مهر ماه برگزار خواهد شد 40 گروه موسیقی در غالب ارکسترال ، تلفیقی ، کلاسیک ایرانی ، مقامی و محلی اجرای برنامه خواهند کرد.

دکتر مهدی احمدی مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین در این جلسه با تاکید بر اصل برنامه ریزی و دقت در اجرای جشنواره خواستار تهیه و تدوین آیین نامه اجرایی جشنواره و ارائه آن به سرپرستان گروه های موسیقی شد تا گروه های موسیقی با رعایت قوانین و مقررات جشنواره بتوانند بهترین خروجی را داشته باشند. احمدی با توجه به اهمیت موسیقی فاخر ایرانی حمایت و تولید این نوع از موسیقی را جزء رسالت های انجمن موسیقی استان و خروجی ششمین جشنواره موسیقی دانست وافزود به جهت حمایت ویژه ار موسیقی فاخر ایرانی جوایز این بخش بیشتر از سایر بخش ها پیش بینی شده است .

در ادامه این جلسه اسحاق چگینی مدیر اجرایی جشنواره و سایر مسوولین کمیته های اجرایی ششمین جشنواره موسیقی استان قزوین به بیان دیدگاه های خود در خصوص اجرای این جشنواره پرداختند.

گفتني است اخبار تكميلي اين جشنواره در روزهاي آتي از طريق همين پايگاه خبري منتشر مي گردد...



ارسال توسط حسام
 
تاريخ : سه شنبه یکم مهر 1393

آلبوم "سرمستي" به آهنگسازي حسين جباري فر و تنظيم محمدرضا كاكاوند نوازندگان و آهنگسازان  قزويني با خوانندگي "رضا رضايي پايور" منتشر شد.

گفتني است نوازندگان چون مسعود حبيبي (دف) ، پژهام اخواص(تمبك) ، آرش ابوترابي(ني) ، آرمان سيگارچي(عود) ،حسين جباري فرد(سه تار و آهنگساز) در اين آلبوم همكاري داشته اند.


برچسب‌ها: پژهام اخواص, سرمستي, حسين جباري, مسعود حبيبي

ارسال توسط هما جليلوند
 
تاريخ : جمعه بیست و هشتم شهریور 1393

دستگاه نوا نام یکی از هفت دستگاه موسیقی سنتی ایرانی است.این دستگاه در گذشته جزئی از دستگاه شور بوده است. دستگاه نوا را آوازى در حد اعتدال که آهنگى ملایم و متوسط، نه زیاد شاد و نه زیاد حزن‌انگیز دارد، می‌شناسند. نوا یک از دستگاه‌هایی است که به ندرت توسط اساتید اجرا می‌شود و آوازخوانان جوان بیشتر به سمت شور و متعلقات آن (به علت سادگی و روان‌تر بودن) تمایل دارند. بسیاری از اساتیدی هم که این دستگاه را اجرا کرده‌اند، آن اثر تبدیل به یکی از ماندگارترین آثار آنان شده است. مانند چهره به چهره محمدرضا لطفی، نی‌نوا حسین علیزاده، نوا و مرکب خوانی شجریان و دود عود پرویز مشکاتیان. هر چند که بعضی از اساتید مثل علینقی وزیری و روح‌الله خالقی، نوا را مشتق از شور شناخته‌اند، اما این دستگاه دارای تفاوت در نت شاهد و ایست و همچنین شخصیت مستقل آوازی با شور و مشتقات آن می‌باشد.

گوشه‌ها

دستگاه نوا در ردیف دارای گوشه‌های زیر است:

درآمد اوّل
درآمد دوم
چهارمضراب
نغمه
گردانیه
گَوِشت
نهفت
بیات راجه
حزین در بیات راجه
عشّاق
عراق
محیّر
حزین
زنگوله
نیشابورک
خجسته
مَجُسْلی
زمینهٔ حسینی
حسینی
بوسلیک
نَستاری
رهاب
عشیران
نیریز
تخت تاقدیس

دستگاه نوا دارای ملودی های گوناگون است هر چند گام و فواصل آن از جهاتی کاملان با شور مطابق است ولی در نهایت اسقلال ملودی دارد آواز نوا در شروع از ناحیه بم آغاز می شود و کم کم به قسمتهای زیر می رود روند ملودی نوا مایل به طرف نتهای پایین رونده گام (قبل از تونیک)است

گام نوا

این گام را نوا در مایه (دو ) می نامیم

دو، ر، می بمل، فا، سل، لا کرون، سی بمل ،دو

شروع آواز نوا از نت (سل تا دو ) می باشدنت شاهد آن با شاهد آواز ابوعطا و افشاری یکی است درآمد نوا نیز در هنگام شروع و آغاز ملودی بلافاصله از نت شاهد شروع نمی شود بلکه از درجه سوم گام شور (شاهد بیات ترک) شروع شده و در گردش ملودیک خود به طرف نت شاهد و تونیک گام شور متمایل شده و سپس به شاهد خودش یعنی درجه چهارم گام شور مراجعت می کند و در این موقع است که اصل ملودی نوا حول کانون شاهد شکل می گیرد گام نوا زمانی با شور مطابق است که نت شاهد نوا از درجه چهارم گام شورشروع شود.

فواصل گام نوا

بین درجه اول ودوم یک پرده

یبن درجه دوم وسوم نیم پرده

بین سوم وچهارم یک پرده

بین درجه چهارم و پنحم یک پرده

بین درجه پنجم و ششم سه ربع پرده

بین درجه ششم و هفتم سه ربع پرده

بین هفتم و هشتم یک ربع پرده


برچسب‌ها: دستگاه نوا

ارسال توسط شاهين ثقفي

اسلایدر